เด็กสาวพยายาม “ซื้อ” เพื่อนร่วมชั้นสาวของเธอด้วยเงิน
กาลครั้งหนึ่ง ณ เมืองโกเบ มีเด็กชายและเด็กสาวทั้งสองได้อาศัยอยู่ในบ้านที่ไร้ซึ่งความสุข และได้ปฏิญาณว่าจะอยู่ด้วยกันจนกว่าความตายจะพลากเราสอง ยังไงตามทั้งสองถูกแยกออกจากกัน จนเหมือนเป็นครั้งสุดท้ายของการพบพาน จนกระทั่งโชคชะตาได้ทำให้ทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้ง….
เรื่องย่อ Showa Otome Otogibanashi เรื่องเล่าของสาวน้อยยุคโชวะ แปลไทย กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในเมืองโคเบะเรื่องเล่าของเด็กหนุ่มและเด็กสาวด้วยมรสุมครอบครัวที่รุมเร้าทั้งสองตั้งแต่เด็กจนทำให้ทั้งสองมักจะอยู่ด้วยกันจนก่อเกิดความสัมพันธ์ และด้วยเรื่องบางอย่างทำให้ทั้งสองต้องแยกกัน
คนที่เธอชอบไม่ใช่ฉันไม่ใช่หรือไง!? ผลงานใหม่ของ Rakuda เรื่องราวการแก้แค้นแนวเลิฟคอเมดี้ของตัวประกอบได้เปิดฉากขึ้นแล้ว ที่โรงเรียนมัธยมปลายของเรา มีหมอนั่นที่เหมือนกับตัวเอกเลิฟคอเมดี้อยู่ เป็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่ไม่โดดเด่น แต่ไม่รู้ทำไมถึงเนื้อหอมในหมู่สาวสวยอย่างเหลือเชื่อ และในเรื่องราวเลิฟคอเมดี้ของผู้ชายคนนั้น ฉันกลับถูกฆ่าตาย ถูกตัดสินความผิดในสิ่งที่ไม่ได้ทำ สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง และจบชีวิตของตัวเองลง ――ทว่า ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น เมื่อรู้สึกตัวอีกที ฉันก็ได้ย้อนเวลากลับมาเมื่อสองปีก่อน ในเช้าวันปฐมนิเทศตอนเข้าเรียนมัธยมปลายปีหนึ่ง ชีวิตที่สองที่ได้รับมาอย่างปาฏิหาริย์ ครั้งนี้แหละกับไอ้เรื่องเลิฟคอเมดี้―― “อิชิอิ คาซึกิคุง ฉันรักคุณค่ะ แต่งงานกันเถอะ” ทำไมล่ะ!? ฮิดากะ มิโคโตะ เพื่อนสมัยเด็กของตัวเอกและเป็นผู้หญิงตัวเต็งอันดับหนึ่ง กลับมาสารภาพรักกับฉันเนี่ยนะ!!?? ทั้งๆ ที่ในห้องเรียนเธอคือ『จักรพรรดินีน้ำแข็ง』แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้รุกหนักแค่กับฉันคนเดียว……! เดี๋ยวก่อนสิ คนที่เธอชอบไม่ใช่ฉันไม่ใช่หรือไง!?
อ่านเรื่อง Shutlineชินแทบจะไม่ได้พบกัน เร่งรีบเป็นช่างซ่อมรถบนถนนในเมืองที่โหดร้าย ปัญหาคือ งานไม่เคยได้มาง่ายๆ และแป้งก็ไม่มีอะไรต้องพูด แต่เมื่อเจคเลิกยุ่งกับปัญหารถในวันหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ามีเงินที่จะทำได้ เขาสูง ผมบลอนด์ และแต่งตัวเหมือนคนมีเงินหลายล้าน แจ็คพอต และหลังจากวันจ่ายเงินเดือนที่หล่อเหลาเช่นนี้ ชินก็ไม่เต็มใจที่จะปล่อยตัวดูดคนนี้ไป เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าการให้เบอร์กับเจคอาจเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดที่เขาเคยทำ และไม่นานนักก่อนที่ Jake ต้องการมากกว่าการซ่อมรถของเขา…
อ่านมังงะShuu ni Ichido Classmate wo Kau Hanashiมิยากิจะจ่ายเงิน 5,000 เยนให้กับเพื่อนร่วมชั้นเซนไดสัปดาห์ละครั้ง เงิน 5,000 เยนคือการซื้อเวลาสามชั่วโมงของเซนได ซึ่งให้สิทธิ์มิยากิในการสั่งซื้อของเธอ มิยางิอยู่ชั้นล่างสุดของวรรณะโรงเรียน ขณะที่เซนไดอยู่ชั้นบนสุด ทั้งสองซึ่งไม่เคยพบกันที่โรงเรียน เคยใช้เวลาร่วมกันหลังเลิกเรียนภายใต้สัญญาดังกล่าว คำสั่งของมิยากิขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเธอในแต่ละวัน และเซนไดก็ไม่สามารถขัดขืนได้ วันหนึ่งหลังเลิกเรียน… มิยางิเรียกเซนไดไปที่ห้องของเธอและออกคำสั่งให้เธอซึ่งปกติแล้วเธอจะไม่ทำ
ปี ค.ศ. XXXX ในโลกสันทรายที่ปกครองโดย “พระเจ้า” มนุษย์ใช้ชีวิตราวกับว่าคลานอยู่บนพื้นดิน เผ่าพันธุ์มนุษย์ลดน้อยลงจนเหลือเพียงไม่กี่คน แต่ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้ คาซาโกะกลับเชื่อใน “พระเจ้า” อย่างสุ่มสี่สุ่มห้า และมีส่วนร่วมในธุรกิจ “การฟื้นฟูอารยธรรม” โดยพรากอารยธรรมไปจากมนุษย์ตามที่เขาได้รับคำสั่งให้ทำ ในทางกลับกัน เมบารุที่คาซาโกะพบระหว่างทางไปทำงานนั้นไม่ได้พยายามปกปิดความสงสัยเรื่อง “พระเจ้า” เลยแม้แต่น้อย คาซาโกะตามหาพ่อแม่ ขณะที่เมบารุตามหาศัตรูของพ่อแม่ พวกเขาเดินทางต่อไปเพื่อเอาคืนในขณะที่สัมผัสกับ “อารยธรรม” … บันทึกการเดินทางสันทรายอันลึกลับของอนาคตอันใกล้ !!
ฉันชื่อเซเลน่า ลูกสาวที่เกิดในครอบครัวที่มีชื่อเสียงเรื่องสตรีที่เจริญพันธุ์ ฉันถูกขายทิ้งในการแต่งงานกับดยุคที่ป่วยหนักซึ่งชีวิตถูกแขวนไว้บนความสมดุล ทั้งหมดนี้เพื่อเห็นแก่การสร้างทายาทให้ครอบครัวของเขา พวกเขาให้ยาโดยอ้างว่าช่วยในการตั้งครรภ์ และนักโหราศาสตร์ก็แนะนำให้ฉันนอนด้วยกันเป็นเวลาดีๆ แต่… ไม่มีลูก “แล้วมีสัญญาณของการตั้งครรภ์หรือไม่” “เอ่อ ฉัน-ฉันขอโทษ” “คุณไร้ประโยชน์ คุณคิดว่าโชคดีแค่ไหนที่ทำให้คุณได้รับตำแหน่งภรรยาของดยุค?” ฉันไม่สามารถพูดอะไรได้ ‘ไม่ขอโทษ ต้องแหงนมองฟ้าดึงดาวเท่านั้น นั่นคือวิธีที่ฉันได้รับตำแหน่งนี้’ * (อุปมา) Lit. เด็ดดาวจากฟ้า ยากได้/สำเร็จ) *** สามีที่ไม่ชอบสัมผัสฉันแม้แต่น้อย แต่เขาก็ยังน่าสงสารอยู่ ดังนั้นอย่างน้อยก็ทำให้เขาแข็งแรงโดยให้อาหารที่มีประโยชน์แก่เขา พาเขาออกกำลังกาย และฉันจะลองชิมอาหารที่น่าสงสัยใดๆ ก่อนเป็นการส่วนตัว เมื่อเขาฟื้นจากความพยายามอย่างมากของฉัน ฉันจะเซ็นเอกสารเพิกถอนแล้วหนีไป แต่… “คุณตกลงทำสัญญาเพื่อให้ฉันเป็นทายาท แต่คิดว่าจะกลับคำ…” แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีสุขภาพดี แต่สามี “คนเก่า” ของฉันก็แข็งแรงเกินไป “ตอนนี้คุณแข็งแรงแล้ว!” “หน้าที่ของการแต่งงานเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ฉันจะเก็บเงินเอง” “รอ. รอ! แต่เราหย่ากัน? เราไม่ใช่สามีภรรยากันอีกต่อไป…” เขายิ้มแล้วหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งจากกระเป๋าหน้าอกของเขาแล้วโยนมาให้ฉัน “เรายังไม่หย่า” ฮะ?!