Fantasy - หน้า 44

เฮลมุทยังเป็นเพียงทารกเมื่อเขาถูกทิ้งไว้ในป่าพาเฮ สถานที่อันชั่วร้ายซึ่งเต็มไปด้วยสัตว์ร้าย ที่ซึ่งเหล่าคนบาปถูกเนรเทศไปชั่วนิรันดร์ โชคดีที่สัตว์วิเศษหนึ่งตัวและนักดาบผู้ถูกเนรเทศหนึ่งคนสงสารเขาและเลี้ยงดูเขาไว้เป็นลูกของตน แต่ด้วยเมล็ดพันธุ์แห่งความมืดที่เติบโตอยู่ภายใน เฮลมุทจึงตัดสินใจหยิบดาบขึ้นมาเพื่อป้องกันไม่ให้เมล็ดพันธุ์นั้นทำให้เขากลายเป็นปีศาจร้าย เมื่อเฮลมุทแข็งแกร่งขึ้น เขาจึงออกตามหาครอบครัวที่ทอดทิ้งเขา แต่สุดท้ายเฮลมุทจะยอมทำตามหัวใจมนุษย์หรือสัญชาตญาณอันโหดร้ายของเขากันแน่

หลังจากการต่อสู้กับยักษ์ใหญ่เพื่อชะตากรรมของโลก Ronan ได้รับชัยชนะในฐานะชายคนสุดท้ายที่ยืนหยัดในกองทัพจักรวรรดิ ในขณะที่เขาคร่ำครวญถึงชัยชนะอันว่างเปล่านี้ร่วมกับผู้บัญชาการที่กำลังจะตายของเขา

อ่านมังงะเรื่อง I Became My Son’s First Love อีฟ เจนนา หญิงสูงศักดิ์ผู้ยากไร้จากชนบท มีเพียงความงามและความคิดเชิงปฏิบัติที่พึ่งพาได้ เพื่อแสวงหาความมั่นคงทางการเงิน เธอจึงกลายเป็นภรรยาคนที่สี่ของเคานต์ฮาวด์ โดยหวังความมั่นคง หากไม่ใช่ความรัก สามปีหลังการแต่งงาน ชีวิตที่ดูเหมือนจะมั่นคงของเธอก็พังทลายลงเมื่อสามีของเธอเรียกร้องหย่าอย่างกะทันหัน คืนเดียวกันนั้น อีฟได้รับการเยี่ยมเยือนอย่างไม่คาดคิดจากอาซาเซล ลูกชายคนโตของสามี ซึ่งมักจะรักษาระยะห่างเสมอ เขายื่นข้อเสนอที่น่าตกใจโดยไม่มีร่องรอยของอารมณ์ขัน นั่นคือหลังจากหย่าร้าง เธอควรแต่งงานกับเขา อีฟตกตะลึงกับข้อเสนอที่กล้าหาญของเขา เธอจึงปฏิเสธว่าเป็นการเยาะเย้ย แต่คำพูดต่อมาทำให้เธอพูดไม่ออก เขาปรารถนาเธอมาตลอด สิ่งที่เริ่มต้นจากการแต่งงานตามสัญญา ในไม่ช้าก็กลายเป็นเหตุการณ์ที่อีฟไม่เคยคาดคิดมาก่อน (ที่มา: Lezhin)

การตื่นขึ้นมาในนิยายแฟนตาซีที่จักรวาลห้ามเธอใช้เวทมนตร์เป็นเพียงบททดสอบแรกในหลายๆ ครั้งของคริส ดอตเทน ศาสตราจารย์คนใหม่ของสถาบันเวทมนตร์เบดาลัวอันทรงเกียรติ คริสต้องฝ่าฟันภารกิจมากมายที่คุกคามความตายหากเธอล้มเหลว คริสต้องเอาชีวิตรอดในฐานะอาจารย์ของตัวเอกในนิยายโดยใช้ทุกวิถีทางที่จำเป็น อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่มีทางออกทางเวทมนตร์อยู่ในมือ กลยุทธ์เดียวของเธอคือการสวมบทบาทเป็นอาจารย์ผู้ทรงพลังจนการใช้เวทมนตร์ไม่จำเป็นอีกต่อไป คริสและการกระทำของเธอจะอยู่รอดจนถึงวันสำเร็จการศึกษาหรือไม่

อยู่ดี ๆ ก็มีนางเอกนิยายเป็นเพื่อนบ้าน – ในนิยายโรแมนซ์แฟนตาซีที่นางเอกสูญเสียความทรงจำหลังหลบหนีออกมา ฉันดันได้เข้าไปสวมร่างของเซย์น่า ฮันเตอร์ธรรมดา ๆ ที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างบ้านของเธอเข้า “ผมชอบคุณ โปรดอยู่ข้างผมเถอะนะ เอลเลน ผมจะปกป้องคุณ…“ แม้ตั้งใจจะชมชีวิตอันสนุกสนานจากคาแรกเตอร์ที่มาหานางเอกเพื่อสารภาพรัก “ผมเจอเธอครั้งแรกที่งานเลี้ยงครับ“ ”ฉันจะซื้อบ้านหลังนี้ เท่าไหร่ถึงจะพอล่ะ?“ “ท่านดยุกไม่ได้ปรารถนาหญิฃอื่นอยู่หรอกเหรอ?” แต่สิ่งที่ได้ทำจริง ๆ ก็คือ เป็นที่ปรึกษาด้านความรัก โดนขู่ให้ขายบ้าน และมีคนมาขอข้อมูลนางเอก เป็นต้น มีแต่เรื่องน่ารำคาญทั้งนั้น การรับบทเป็นเพื่อนบ้านนางเอก มันยากขนาดนี้เลยเหรอ? ถึงจะรำคาญ แต่นางเอกน่ารักก็เลยพอทนได้อยู่บ้าง… แต่กลับมีคาแรกเตอร์หนึ่งคาแรกเจอร์พยายามหนีขึ้นมาซะงั้น?! “ผมยอมแพ้กับเรื่องเอลเลนแล้วครับ ปลอบผมทีนะ เซย์น่า“ แถมยังส่งสายตาแปลก ๆ มาให้ฉันอีกด้วย…!