ต่อสู้ - หน้า 221

อ่านมังฮวาMonochrome Sovereignขอบคุณสําหรับข้อเสนอแนะของคุณผู้นําคนแรกที่ไม่ดั้งเดิมร่วมกับกองกําลังมืดทํางานร่วมกับพวกดั้งเดิมเพื่อเอาชนะความสับสนวุ่นวายของลัทธิทั้งสาม อย่างไรก็ตาม เขาได้พบกับจุดจบที่ล้าสมัย และมีส่วนร่วมในการสมรู้ร่วมคิด ของผู้นําพันธมิตรมูริม. “นี่เป็นบ้านของฉันจริงๆ!” เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา เขาพบว่าตัวเองอยู่ในชื่อเสียง และตระกูลยัน ที่เคยถูกทําลาย ที่ซึ่งเขาจะไม่มีวันลืม. “ฉันจะไม่ทําผิดพลาดในครั้งนี้ ไม่มีอีกแล้ว” มุ่งมั่นที่จะป้องกันการล่มสลายของความไม่สงบในอนาคตที่เกิดจากครอบครัวของเขาและสามลัทธิเขาเริ่มการเดินทางที่ไร้ความปราณี! นี่คือการต่อสู้ที่ ยอนโฮ, ลูกชายคนโต, กําลังต่อสู้เพื่อการรวมกันของศิลปะการต่อสู้. อ่านมังงะ มังฮวา Monochrome Sovereign

Raon ผู้นำที่น่าอับอายของนักฆ่าที่รู้จักกันในชื่อ Shadows ใช้ชีวิตมาทั้งชีวิตด้วยการผูกเชือกกับสุนัข อย่างไรก็ตาม ด้วยโชคชะตาที่พลิกผัน เขาได้รับชีวิตใหม่ ในฐานะหลานชายของ Glenn Zieghart ราชาผู้ทำลายล้างแห่งแดนเหนือ! เขาเตรียมใช้วงแหวนแห่งไฟที่เขายังมีอยู่ตั้งแต่ยังเป็นทารกเพื่อเริ่มฝึกฝนเมื่อเขาได้รับการวินิจฉัยว่าติดคำสาปแห่งฟรอสต์ ด้วยโอกาสที่ขวางหน้าเขา ในที่สุดเขาจะสามารถยืนหยัดด้วยเท้าของตัวเองและใช้ชีวิตตามความประสงค์ของเขาเอง เพื่อเป็นนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปได้หรือไม่? “ฉันจะสังหารใครก็ตามที่ขัดขวางการแก้แค้นของฉัน… แม้ว่าจะเป็นพระเจ้าก็ตาม”

ผู้ฝึกฝนที่ทรงพลังเข้าสู่โลกที่ปกครองโดยพลังพิเศษ และตัดสินใจที่จะเริ่มต้นการฝึกฝนอีกครั้งในโลกที่แตกต่างนี้เพื่อบรรลุความปรารถนาอันยาวนานในการก้าวข้ามขีดจำกัด การเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการฝึกฝน มีร่องรอยของผู้ฝึกฝนเมื่อนานมาแล้ว… ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีผู้ฝึกฝนมาก่อนในโลกนี้ มันแค่รอการฟื้นฟูของยุคแห่งการฝึกฝนเท่านั้น!

มิคาอิล วัลเพอร์จิส อาร์คเมจเพียงวงที่ 9 ของโลก พ่ายแพ้ในการต่อสู้เนื่องจากฮีโร่ผู้เคราะห์ร้าย และจัดการร่ายเวทมนตร์ขั้นสูงครั้งสุดท้าย เมื่อย้อนเวลากลับไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว “ดี. ฉันจะกลายเป็นฮีโร่แทน

“ถ้าฉันอายุน้อยกว่า 10 ปีล่ะก็…!!” การมอบรางวัลพิเศษที่สะท้อนความปรารถนาของเป้าหมาย> กวัก พิลซอง นักล่าในตำนานที่เกษียณอายุเมื่ออายุ 80 ปี เขาได้รับความสามารถเป็นอมตะและฟื้นคืนชีพโดยไม่ได้ตั้งใจ เขากลับมาสู่วงการนักล่าอีกครั้งหลังจากหายไปนาน…

Tohru Yanagi หรือที่รู้จักในชื่อ BYDE เป็นเกมเมอร์ที่คลั่งไคล้แฟนตาซี ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลังจากเล่นเกม VR สุดโปรด “Last Fantasy” เป็นเวลา 100 ชั่วโมงติดต่อกัน หัวใจของเขาก็หมดแรงและเขาก็ตาย ในความว่างเปล่าอันไม่มีที่สิ้นสุดหลังความตาย เขาได้พบกับ Celuenon เทพเจ้าแห่งการเล่นเกม ด้วยความทึ่งในทักษะของเขา เซลูนอนจึงเชิญเขาเข้าสู่โลกของ Krenaklem ดินแดนแห่งดาบและเวทมนตร์ และพืชตระกูลอิเซะไคทั่วไปทั้งหมด โทรุยอมรับและถูกส่งไปยังอีกโลกหนึ่งโดยธรรมชาติ ดังนั้นสิ่งที่คุณจับได้ในครั้งนี้คืออะไรคุณอาจถาม? แทนที่จะให้ทักษะใด ๆ จาก Last Fantasy แก่เขา Tohru ได้รับเด็คจาก “Monster and Magic Masters” ซึ่งเป็นเกมไพ่จริงที่เขาเคยเล่นในอดีต และเช่นเดียวกับเกมการ์ดซื้อขาย ตราบใดที่เขามีมานาที่จำเป็น เขาก็สามารถเรียกการ์ดใดก็ได้จากเด็คของเขา ตั้งแต่มอนสเตอร์ไปจนถึงผู้ช่วย Waff เกิร์ลผู้ซื่อสัตย์ของเขา

ฉือหยุนเย่คือข้ารับใช้ตระกูลเซี่ยกานซู่ที่ดื้อรั้นแต่ฉลาดหลักแหลม เซี่ยซิ่วฝาน บุตรชายคนโต เป็นคนเดียวที่เขาเคารพและเกรงกลัว แม้จะขัดแย้งกัน แต่เมื่อภรรยาใหม่ของประมุขตระกูลวางแผนยึดครองบ้านและทำร้ายคนที่พวกเขารัก ทั้งสองจึงมุ่งหมายที่จะยึดอำนาจและแก้แค้นนาง ขณะที่พวกเขาพยายามทำเช่นนั้น พวกเขาพบว่าตนเองอยู่ในวิถีนอกรีต ห่างไกลจากศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิม ทักษะของพวกเขาอาจถูกเรียกว่าชั่วร้ายและชั่วร้าย แต่หยุนเย่และซิ่วฝานจะนำความยุติธรรมมาสู่พวกเขา!

อ่านเรื่องReturn of the Broken Constellationมนุษย์ผู้ต่ำต้อยผู้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเทพเจ้า ‘ทไวไลท์แห่งทวยเทพ’ หลังจากกลายเป็นที่เลื่องชื่อในฐานะพระเจ้าผู้ไม่พึงปรารถนา เขาก็สูญเสียกลุ่มดาว ความเชื่อ อำนาจศักดิ์สิทธิ์—ทุกอย่าง ความศักดิ์สิทธิ์ของเขาถูกตัดขาด และพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็หายไป “ผมอยากให้คุณร่วมงานกับผม” นั่นคือเมื่อเจ้าของ Nether World, Thanatos ยื่นมือของเขา… หลังจากคว้ามือของ Thanatos แล้ว ‘Twilight of the Gods’ ก็ตัดสินใจที่จะมีชีวิตอีกครั้งในฐานะผู้เล่น ‘Lee Changseon’ เพื่อกลับไปหาเทพเจ้าที่โยนเขาลงนรก! ‘ฉันกลับมาแล้วจริงๆ

‘วันหนึ่ง ฉันกลายเป็น ‘ตัวละครในคลังเก็บของ’ ภายในเกม!’ เกมเมอร์ที่ไม่มีชีวิตซึ่งมีตัวละครระดับสูงสุดเจ็ดตัวติดอยู่ในเกม Virtual Reality ที่ยากที่สุด น่าเสียดายสำหรับเขา เขาต้องติดอยู่เมื่อเขาอยู่ในระดับ 10 ‘ตัวละครที่เก็บถาวร’ อาจเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดูโทรมๆ แต่อย่างน้อยเขาก็สบายใจกับสิ่งของที่มีอยู่มากมายใช่ไหม?