Fantasy - หน้า 40

เมื่อตื่นขึ้นมา คิมฮาจิน พบว่าตัวเองอยู่ในโลกที่คุ้นเคยแต่เป็นร่างกายที่ไม่คุ้นเคย โลกที่เขาสร้างขึ้นเองและเรื่องราวที่เขาเขียนแต่ยังไม่จบ เขากลายเป็นตัวละครพิเศษในนวนิยายของเขา เป็นตัวเติมที่ไม่มีความสำคัญต่อเรื่องราว เงื่อนงำเดียวที่จะหลบหนีคืออยู่ใกล้เนื้อเรื่องหลัก อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็พบว่าโลกนี้ไม่เหมือนกับสิ่งที่เขาสร้างขึ้น

ในเกม Aether World แบค ยูซอลถือเป็นตัวละครที่ไร้ประโยชน์ที่สุด เพราะเขาไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้เหมือนคนอื่นๆ ทักษะเดียวของเขาคือ บลิงค์ ซึ่งเป็นทักษะการเทเลพอร์ตระยะใกล้ที่ผู้เล่นส่วนใหญ่มองว่าไร้ค่า

เทพดาบ อัน ซูโฮ น่าแปลกที่ผู้เล่นดาบที่เก่งกาจที่สุดของมนุษย์คือพรานล่าสัตว์ข้าราชการที่สังกัดสมาคมพรานล่าสัตว์เกาหลี ซูโฮเลือกเส้นทางของข้าราชการเพื่อยุติประตูเท่านั้น บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลก็ได้? เมื่อประตูระดับหายนะแห่งหนึ่งซึ่งเรียกว่าประตูสุดท้ายถูกโจมตี ในเหตุการณ์พลิกผันที่น่าขัน เขาถูกเพื่อนร่วมทีมทรยศ “มันคงจะดีกว่าถ้าเขาเข้าร่วมกับเราตั้งแต่แรก ข้าราชการหัวแข็งมาก” เหตุผลที่เพื่อนร่วมทีมทรยศเขา? เพราะถ้าประตูถูกปิด อิทธิพลของพวกเขาก็จะหายไป นี่คือจุดจบหรือไม่? ขณะที่จิตสำนึกของซูโฮกำลังเลือนหายไป [รีบูตระบบของผู้เล่น อัน ซูโฮ] ระบบให้โอกาสซูโฮอีกครั้ง โอกาสที่จะย้อนเวลากลับไปและจัดการทุกอย่างให้ถูกต้อง

ขณะที่ฮยอกรยอนมูกัง ประมุขพรรคมาร กำลังนอนรอความตายอยู่นั้น เขาก็ได้รับโอกาสให้มีชีวิตเป็นครั้งที่สอง เขาได้เข้ามาสวมร่างของจินมู เด็กรับใช้ของศัตรูอย่างมยองจิน ผู้อยู่ฝ่ายธรรมะ ด้วยความมุ่งมั่นที่จะชักจูงให้ฝ่ายธรรมะลุ่มหลงในอบายมุข เขาจึงวางแผนทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้ตำแหน่งศิษย์เอกของสำนักบู๊ตึ๊งมาครอบครอง แผนการของเขาดูจะดำเนินไปด้วยดี เพราะเหล่านักพรตทั้งหลายต่างชอบใจในแนวทาง การใช้ชีวิตและศิลปะการต่อสู้ของเขาเป็นอย่างมาก แต่จู่ ๆ ตัวเขาเอง กลับลืมแผนการอันชั่วร้ายของตนไปซะอย่างนั้น แล้วฮยอกรยอนมูกังในร่างของจินมู จะก้าวขึ้นเป็นศิษย์เอกของบู๊ตึ๊งได้ไหมนะ?